De reis.
Brussel – Bangkok, vertrek 13u10. Aperitiefje na het opstijgen. Vliegtuiglunch met een wijntje. Voor je het weet ben je een paar uur verder en is het pikdonker. Naar het oosten vliegen heeft het nadeel dat de uren lijken te “versnellen”: we landen om 6 uur ’s morgens in Bangkok, Thailand maar onze interne klok staat nog op middernacht. We hebben “de nacht door gedaan”, zonder noemenswaardig te slapen. Koereigers wandelen al statig in de vroege en zwoele morgen, langs de brede kanalen tussen de verschillende landingsbanen van Suvarnabhumi airport.
De aansluitende vlucht naar Siem Reap (speek uit: Siejem Reejèp), om 7u30, is eigenlijk een soort “city hopper”: amper een uur vliegen. Opstijgen, ontbijt, landen. Snel het landschap onder ons opnemen: vlak, groen, verlaten, nat, riviertjes met langs hun bochtige oevers duidelijke sporen van overstromingen, meertjes, rijstvelden, moerassen. Hier en daar paalwoningen in lintbebouwing langs waterloopjes.
Siem Reap International Airport: grote naam voor kleine maar verzorgde luchthaven. Raken we het land binnen? We hebben, naast onze reispas, een e-visum, een ingevuld aankomstformulier, een vertrekformulier, een douane document. ’t Wordt lang aanschuiven vooraleer dat uitvoerig kan gecontroleerd worden EN foto genomen EN vingerafdrukken. Alles OK. Enig spoor van corruptie – zoals reisgidsen beweren – is er helemaal niet.
Een taxi-chauffeur staat ons buiten op te wachten, met een fout naambord in de hand: “Petty” in plaats van “Betty, Angkor Rural Boutique”. Hij wandelt op flip-flops, het nationale schoeisel van Cambodja. “Where are you from?” stelt hij de klassieke vraag. “From Belgium.” Hij hoort het in Keulen donderen (maar dat zal hij ook wel niet weten liggen). We kijken onderweg onze ogen uit. Vanaf de luchthaven rijden we al snel door een dicht tropisch woud, komen dan uit bij de ingang van het Angkor-park en zien in de verte één van de torens van Angkor Wat. Veel primitieve fruit- en groentenstalletjes langs de weg. Een marktje ook met veel drukte. Boeddhistische monniken in oranje gewaden. Ontelbare brommertjes op straat.
Sokun Ang verwelkomt ons in Angkor Rural Boutique Resort met een passievruchtendrankje. Daarna: bezit nemen van ons houten huisje, één van vier, dicht bij het zwembad maar toch volledig omringd door tropische planten, struiken en bananenbomen. Een 7cm grote zwart-gele vlinder verwelkomt ons. Het is drukkend heet: het water van het zwembad brengt amper verkoeling (uitgetest!).
Dorpsleven.
Angkor Rural Boutique Resort ligt in het midden van het platteland, in Chrey, een paar kilometer van Siem Reap en Angkor Wat. Rijstvelden omringen het domein. Na de lunch en een half uurtje platte rust (die “nacht door doen”, hee!) verkennen we het dorpje. Veel meer dan een paar rode aardewegen en huizen is het niet. Cambodja op zijn armst ook. Veel houten huizen staan op betonpalen: aanpassing aan zware moessonregens en overstromingen. Aan de straatkant pronken de meeste huizen ook met een eigen boeddhistisch tempeltje.
Dorpelingen kijken ons nieuwsgierig aan. Wat doen die twee “barangs” – vreemdelingen – te voet in ons dorp? Of ze lachen ons vriendelijk toe. Of ze bieden ons een lift aan, achterop een brommertje. En honden! Niet te tellen. Meestal lopen ze luid blaffend achter je aan om met de staart tussen de poten af te druipen wanneer je een steen of stok neemt. Scharminkels van koeien grazen de straatkanten af. Een opmerkelijk groot en kitscherig gebouw, wit met rood dak en vier spuuglelijke spitse torens, blijkt de ingang van het stadium van Siem Reap te zijn … op dit moment verlaten, maar goed onderhouden.
Terug naar ons huisje voor nog een verkoelende zwembadduik.
Inmiddels is een soort pikdorser op rupsbanden opgedoken. Die oogst het rijstveld achter Angkor Rural. Blijkbaar toch een uitzonderlijke gebeurtenis in Chrey: tientallen dorpelingen staan het spektakel te bekijken.
Tijd nu voor een dineetje met twee want … we blijken helemaal alleen te zijn in Angkor Rural Boutique.
Goed verzorgd door acht personeelsleden, dat wel!
“En hoe is ’t van eten en drinken?”
Deze middag gewokte groenten met kip en rijst als lunch. Lekker! Vanavond Khmer soep met rijst: verschillende stukjes vis, groenten en citroengras samen gekwakt in een bouillon. Ook top!
Drank – wijn – is wat anders. Als aperitief een glas witte wijn gevraagd, “Kangaroo”, vermoedelijk van Australië. Niet te drinken. Dus als 2de glas een “Santiago” gevraagd, Chili waarschijnlijk. Helaas geen witte wijn meer in huis! Dan maar een glas rode, om ’t even dewelke. Die wordt geserveerd aan “kamertemperatuur”, zijnde vermoedelijk 30 graden! Morgen een biertje???
Blue Crane reisverhalen. 