Pest-Boeda.

8 november 2026.

Onze laatste zonovergoten dag in Boedapest.

Tot ver in de negentiende eeuw werd naar de drie steden Pest, Boeda en Óbuda gezamenlijk gerefereerd als “Pest-Boeda”. Misschien klonk dat toch wat vreemd. In 1873 werden de drie stadjes officieel samengevoegd tot “Boedapest”.

Na onze uitgebreide wandelingen in Pest en Boeda van de voorbije dagen kiezen we nu voor (gratis voor 65+) openbaar vervoer.

Hálászbástia.

We sporen met de metro – de oudste van vasteland Europa – naar het Vissersbastion ofte Hálászbástia. Metrolijn 2 moet onder de Donau door en ligt dus diep met lange en vooral snelle roltrappen. Die metro brengt ons wel in Boeda maar slechts aan de voet van de burchtheuvel. Opnieuw klimmen!

Het “bastion” is een allegaartje van eigenaardige kegelvormige torentjes met kantelen, een decor uit een Disney-film! ‘t Is gebouwd in 1905 ter ere van de viering van het duizendjarige Hongaarse rijk. Vanaf de borstwering krijg je – opnieuw – een schitterend uitzicht over Pest. Nog beter is dat panorama vanaf het terras van een exclusieve bar in één van de torens. Heerlijke koffie, zonovergoten, rustig … “Eventjes” genieten.

Rustig, in tegenstelling tot “beneden” op het grote plein. Tientallen toeristen troepen hier samen rond het ruiterstandbeeld van koning Stefanus. Die krijgt trouwens frequent duiven op bezoek. De Matthiaskerk is echter de grote blikvanger met haar veelkleurige dak en een ongelooflijk rijk versierde toren. Helaas, ‘t is zondag: kerk gesloten voor toeristen. Maar wat is het leuk kuieren in deze wijk, een beetje verderaf waar de meeste toeristen niet komen. Straten met statige, gekleurde huizen, een plein met een oude tank en openlucht-bar, een huzaren-standbeeld …

Over standbeelden gesproken: bijna terug aan de Matthiaskerk merken we een samenscholing van toeristen op, rond een ruiterstandbeeld. Ondanks een uitdrukkelijk verbodsteken proberen mensen – jongeren – op het beeld te klimmen om … de ballen van het paard te strelen! Ha … dit is het standbeeld van de achttiende eeuwse generaal András Hadik die met succes de Turken bevocht. Volgens studententraditie slaag je gegarandeerd voor je examens als je over de ballen van het paard wrijft. Dit is waarschijnlijk het enige ruiterstandbeeld ter wereld met een paard met fel blinkende ballen.

Oh ja, waar de naam vissersbastion vandaan komt? Omdat de vissers beneden aan de Donau woonden? Omdat de vissers in de middeleeuwen dit deel van het bastion verdedigden. Wie zal het zeggen? Maar een vis of een visser is hier niet te zien.

Openbaar vervoer.

Bus 16 brengt ons in een mum van tijd naar metrostation Széll Kálmán tér op lijn 2. Die nemen we tot Deák Ferenc tér waar we overstappen op de oudste metrolijn: n°1. Dit zijn kleine wagonnetjes en korte stations. Een oude dakloze met krukken stapt moeizaam in. Tot nu toe hebben we maar heel weinig daklozen gezien, maar deze passeert niet ongezien, of beter … “niet ongeroken”. Hij stinkt als de pest! Hij schuifelt naar de achterste bank. Alle reizigers daar, staan op en schuiven naar voren. Vreselijk.

We stappen uit in Hösök Tere – het heldenplein. Onze dakloze ook! Ticket controle aan de uitgang, maar geen nood: onze identiteitskaart is ons vervoersbewijs! Eens boven begint de dakloze een vuilnisbak te controleren. Hij vindt een gesloten wegwerp drinkbeker en kapt de inhoud zonder aarzelen binnen. Triest …

Heldenplein.

Opnieuw een heel groot, groots en indrukwekkend plein. Het millennium monument staat centraal. Niets te maken met een eeuwwisseling, maar alles met “het duizendjarige Magyar-rijk herdenken”. Zeven bronzen ruiters verwijzen naar de oorspronkelijke zeven Magyaren-stammen. Een 36 meter hoge zuil is … leeg. De bronzen aartsengel Gabriel is gaan vliegen, niet terug naar de hemel maar naar een restauratie-atelier, al twee jaar lang.

In het Museum voor Schone Kunsten loopt momenteel een Gauguin-tentoonstelling. Maar er staat een file aan de ingang. Aan de overkant ligt het Paleis der Tentoonstellingen.

Maar ‘t is opnieuw ruimschoots tijd voor lunch, in het 130 jaar oude Városliget café, het stadspark-café. Eindelijk kan ik mijn goulash-soep slurpen terwijl Betty gravlax eet. Sorry, niet “terwijl”: door een miscommunicatie is mijn soep al op, terwijl Betty nog op haar gemarineerde zalm wacht. Dat geeft me tijd om nog een dessert – Somlói Galuska, cake-dumplings met chocolade en slagroom – naar binnen te werken.

Stadspark.

Flaneren in het stadspark bij herfstzon, blijkbaar iets wat vele Boedapesters doen. Alle bankjes rond de centrale vijver zijn bezet. Natuurlijk wordt er brood in het water gegooid. Voor de eendjes? Nee, vooral voor de 1 meter grote en vette karpers!

In dit park liggen de Sézchenyi thermische baden, volledig ommuurd door barokke gebouwen. Indrukwekkend, spijtig dat we geen tijd (en geen badpak ) hebben om het binnen te bekijken. Maar geen nood, er is nog de Vajdahunyadburcht, ook speciaal, vooral met herfst-ondergaande-zon-licht.

Stilaan krijgen we een “overload” aan standbeelden, monumenten, kastelen, burchten en andere grootse gebouwen. ‘t Is tijd om metro-gewijs terug te keren en “eventjes” uit te rusten …

Pasta.

Zullen we vanavond een keer Italiaans proberen? Bij voorbeeld Pastaforme, goede beoordelingen , alleen zou het er “drukker dan normaal” zijn volgens, Google. Dat klopt: er zijn over twee verdiepingen een tiental tafeltjes en er zijn 7 klanten! Het is een piepklein, zogenaamd Siciliaans restaurant. Roodwit geblokt toile cirée op de tafeltjes. We bestellen eenvoudige “spaghetti al pomodore” met een glas wijn. Nog een espresso op het eind? Nee, want het restaurantje heeft geen expresso-machine en serveert dus geen koffie! En dat voor een Italiaans restaurant …

Op de terugweg naar “ons hotel” passeren we een uitgaansbuurt. Even een kijkje nemen. Een doodlopend steegje is omgebouwd tot “street food straat” met de naam Karaván. Er wordt volop gegeten en gedronken aan lange tafels. Even verder is het even druk aan een ruïne bar … night life op zondagavond in Boedapest! Wij houden het voor bekeken want morgen nemen we de “red-eye flight” – 6:20 uur – terug naar huis.

Visontlatashra Boedapest, tot ziens! We hadden een paar dagen extra ook kunnen vullen.

9 november 2026, 03:25 uur: Ook bus 100E – Airport Express – blijkt gratis te zijn voor 65+!