Orval.

12 september 2016. Passerelle Himalayenne de Sainte-Cécile. Sainte-Cécile is een onooglijke deelgemeente van Florenville. Maar grotere bekendheid staat het dorp te wachten: sinds eind juni is hier een spectaculaire hangbrug over de Semois gebouwd, de “Passerelle Himalayenne de Sainte-Cécile”! Laten we die verkennen. Alles aan de brug is nog gloednieuw. Er zijn (nog?) geen wegwijzers … Lees verder

Torgny.

“I n’èst m’ au tchû d’sès rôyes.” Vrij vertaald: “Hij is nog lang niet aan het einde van zijn karwei / latijn.” 11 september 2026. Een viertal maanden geleden, in Bouillon, sprak een bioloog ons over een natuurgebied in Torgny, een dorpje in “La Gaume”, een streek in het uiterste zuiden van België. Een gebied … Lees verder

Ronddolen in het “Château fort de Bouillon”.

Donkere bruine booggang in kasseien.

24 mei 2026. De zondagse markt van Bouillon op de kades langsheen de Maas is “gewoon”: een markt zoals zovele. Kraampjes met van-alles-en-nog-wat, met kleding, groenten, “kunstwerken”, lederwaren … Nee, vandaag gaan we voor de “Chateau-fort”, versterkte burcht die Bouillon hoog op de rots domineert. Het kasteel van Bouillon. Langs de “Sentier Toussaint” klimmen we … Lees verder

Bouillon.

Semois, huizen, kasteel op rots.

23 mei 2026. Hotel de la Poste, Bouillon. ’t Is eigenaardig wakker worden in Bouillon, in Hotel de la Poste. Vanuit onze oude beddenbakken – gelukkig met hedendaagse matras en onderstel – kijken we uit op antiek meubilair, geschuurd in Polen. Blote voeten op eeuwenoude, krakende planken vloeren. De wifi “kraakt” al even erg. Beroemdheden … Lees verder

Het Mudia in Redu.

Twee beelden van vrouw en kind in zwart marmer.

22 mei 2026. Reisblogs rapporteren zelden of nooit over “eigen land”. Geen sant in eigen land? We breken met die gewoonte: hier komt België, om te beginnen: “Le pays de Bouillon”. Te starten met het dorpje Redu … hoewel … Redu ligt net niet in de “Pays de Bouillon” maar in de Famenne. Als je … Lees verder