Nicuesa Rainforest Lodge.

Woensdag, 14 maart 2012. Andermaal hebben we vandaag een klimaat-schok ondergaan. We liggen in het Cocodrilo-huis van de Nicuesa Rainforest Lodge  op een landtong in de Golfo Dulce. “Huis” is veel gezegd: dak boven ons hoofd, geen glasramen maar open venstergaten met – soms – een muggengaas er voor en een deur die niet op … Lees verder

Refugio Nacional de Vida Sylvestre Barù.

Dinsdag, 13 maart 2012. Als je ‘s morgens vroeg genoeg opstaat, zie je hier de nachtelijke hemel verkleuren van donkerzwart over grijs via lichtroze naar alle kleuren van blauw tot uiteindelijk staalblauw. Aan het ontbijt – eitjes “sunny side up” en pancakes – zitten naast ons nog twee belgen, middelbare leeftijd, Freddie en Annie. Uit … Lees verder

Cocodrilo in Marino Ballena.

Maandag, 12 maart 2012. Vanmorgen iets voor zes uur wakker geworden in onze “glazen kooi” midden in het oerwoud op de berghellingen van zuidelijk Costa Rica. Ondanks het oorverdovende geluid van krekels en kikkers zijn we gisteren als een blok in slaap gevallen. Ontbijt om 7 uur aan het zwembad van de lodge. D’er zijn … Lees verder

Oxygen.

Zondag 11 maart, 2012. Brulaap – deel 3. De brulaap zit er weer: opgerold tussen de kussens van de opgeplooide ligstoel. Niet weg te krijgen, dat beest. Klein joggingske doen om 6 uur. Als  ik een goed half uurtje later terug kom, blijkt de aap: 1. verdwenen te zijn; 2. zoals gewoonlijk een kakje te … Lees verder

Guaitil.

Zaterdag, 10 maart 2012. Na het ontbijt – andermaal met een overvloed aan fruit – vertrekken we rond 8u30 voor een tochtje naar Guaitil, pittoresk dorpje met ambachtslui die nog rechtstreeks afstammen van een indianenstam. Guanacaste. De rit is alvast de moeite waard: we rijden door typisch Guanacaste-landschap (Guanacaste is de meest  noordwestelijke provincie van … Lees verder

Capitan Suizo.

Vrijdag, 9 maart 2012. Brulaap – vervolg. Jawel, als we om 6 uur opstaan, bij het krieken van de dag, ligt hij er nog, de brulaap van gisteravond. Hij (of zij?) opent de ogen, kijkt me even aan, geeuwt en kruipt recht. Hij wipt op de armleuning van de tweede ligzetel en … doet dan … Lees verder

Tamarindo.

Donderdag, 8 maart 2012. Vandaag verlaten we het regenwoud: op naar de westkust, de kust van de Stille Oceaan, een tochtje van iets meer dan 200 km maar waar we  – rustig aan  – toch vijf uur over doen. Bestemming: Tamarindo. De Arenal is ook vanmorgen in de wolken gebleven. De kratertop hebben we dus … Lees verder

Arenal Hanging Bridges.

Woensdag, 7 maart 2012. De Arenal-vulkaan: na 450 jaar te hebben geslapen, kwam de uitbarsting van 1968 totaal onverwachts. Rotsblokken werden meer dan 1,5 km verger gegooid met een snelheid van meer dan 600 meter per seconde. As en lava bedekten 15 km2. Sindsdien en tot 2010 is de Arenal nooit meer echt ingeslapen. De … Lees verder

Brulapen.

Dinsdag 6 maart, 2012. Regenen, gieten, plenzen, stortbuien … “pijpenstelen” vallen met bakken uit de hemel. Morning walk. Om 8u30 vertrekken we voor een “morning walk” met Eduardo als gids en onder een regengordijn. Gelukkig hebben wij wel onze gore-tex regenjassen aan. Niet zoals een paar andere (Amerikaanse) toeristen uit onze groep die – alsof … Lees verder

Arenal.

Maandag, 5 maart 2012. Meelworm. Vandaag “verkassen” we voor het eerst. ’t Wordt een rustige dag, althans dat plannen we. Het ontbijt heeft al een verrassing in petto. Beepje neemt, opnieuw, Huevos Pochados. Ik ga voor panquequès banana, pancakes met banaan. De maple syrup komt eraan, dan mijn panquequès. Ik snijd de eerste aan … … Lees verder