Brownsea Island.

23 juni 2026.

Cool tub.

Er is een hout gestookte “hot tub”, op het terras van ons vakantiehuis. Nog niet gebruikt want te gecompliceerd om eerst urenlang te stoken en dan in een heet bad te kruipen bij dit warme weer. Maar Betty heeft een fantastisch idee: hot tub vol water laten lopen, een dagje in de zon bij 30° C en … gisteravond konden we aangenaam afkoelen in lauw water. Of hoe de hot tub plots een nuttige “cool tub” wordt.

Het plan voor vandaag: bezoek aan Brownsea Island en … verder zien we wel.

Brownsea Island.

Brownsea ligt in vogelvlucht amper 2 km van de haven van Poole. Daar moeten we de ferry nemen die er wel een klein 20 minuten over doet. In deze periode zijn er maximum zeven overtochten per dag. Wij nemen de eerste boot, om 10 uur. Prijzige overtocht: 14£50 per persoon, heen en terug weliswaar. Op het eiland zelf betaal je nog een keer 14£50 per persoon, tenzij je een National Trust Explorer Pass hebt, zoals wij. 🤗 Brownsea is eigendom van de National Trust maar het noordelijke deel wordt beheerd door de Dorset Wildlife Trust. Dat stuk bewandelen we eerst. Maar … “first things first!” … koffie met brownie en scone met zicht op de baai in Villano Café.

Rietvelden, moerassen en een lagune garanderen veel watervogels: kokmeeuwen, lepelaars, kluten, reigers … Vlonderpaden zorgen ervoor dat alle “hides”, kijkhutten, goed bereikbaar zijn. Bovendien is elke hut “bemand” door een natuurgids die deskundige uitleg geeft en ons laat kijken door zijn joekel van een telelens (eigen verrekijker in auto vergeten, @#&!#§+@!). In een enkele hut is de kijker zelfs verbonden met een TV-scherm. Gesofistikeerd. Wat een leuke wandeling, afwisselend in zon en schaduw; temperatuur: 30° C, gevoelstemperatuur: 26° C, best aangenaam door de zeebries.

In het midden van het groen, duik plots een groot gebouw op: een pastorie … waar nooit een pastoor in heeft gewoond. Een kasteelbewoner, een van de vroegere eigenaars van het eiland, bouwde een kerk en had een pastoor nodig. De gekozene weigerde echter geïsoleerd in zo’n groot huis te wonen. Hij trok dan maar bij de kasteelheer in. Nu is het gebouw een bezoekerscentrum / kantoor van de Dorset Wildlife Trust waar twee rangers wonen. Binnenkort kan je er in een luxe-appartement overnachten.

Plots horen we een auto!? Op dit eiland, in een natuurgebied? Het blijkt een ranger met jeep te zijn die prompt stopt. “Are you Ok, everything fine?” Hij excuseert zich voor het lawaai, zou een elektrisch voertuig willen. Hij legt ook uit dat dit deel van het eiland het “wildere deel” is, met o.a. een groot gebied afgesloten voor het publiek; om natuur en dieren rust te gunnen. Blijkt dat we de “Wetland Walk” hebben gedaan.

Viewpoints & Woodland.

De “Viewpoints and Woodland Walk” is totaal anders, maar niet minder leuk: meer bos, afgewisseld met open stukjes heide. Een ideaal rustplekje is de “Lily pond”, een vijvertje met witte en roze waterlelies. Mos overwoekert de oevers, een ideaal zitplaatsje. Wat verder volgend de viewpoints over de baai van Poole. Met dit zonnige weer, in de schaduw picknicken en uitkijken over het blauwe water en de groene oevers … een vijf-sterren-lunch!

We moeten ons bijna haasten om de ferry van 15 uur naar het vasteland niet te missen. Nog een blik op het kasteel werpen – niet-toegankelijk, privé – en we varen weg.

Terug op de kade van Poole. Probleem: er zijn wel wat cafés en restaurants maar je kijkt uit op de echte haven. Grote boten varen af en aan; andere worden met groot lawaai geladen of gelost; de diesel-geur is indringend. Sorry Poole, maar we houden het voor bekeken. We verkiezen een koele Guiness op het terras van “The Fox Inn” in Ansty, gevolgd door afkoelen in onze cool tub.

P.S. Een zwetende, oververhitte eigenares van Bramble komt vanavond een gloednieuwe ventilator brengen. Even klussen om die in elkaar te flansen. Bedankt, leuke attentie!