18 juni 2026.
Bramble, proloog.
“Bramble”: bramen, braamstruik, braambes. Ons vakantiehuis voor een week in Ansty, Dorset heet Bramble – Baambes. Het ligt in het midden van … niets … van het Dorset-platteland. Terwijl Dorset juist bekend is omwille van zijn “Jurassic Coast”. Zo genoemd omdat de kliffen aan de kust verschillende lagen tonen uit de geologische tijdvakken Trias, Jura en Krijt. Geef toe: “Jurassic Coast” klinkt beter dan “Trias coast”; en “Krijt kust” … tja, Dover heeft ook krijtrotsen. Bramble ligt – in vogelvlucht – zo’n 20 km van de kust, echt in het centrum van Dorset.
Reispas: check; ETA: check; Explorer pass: check; smartphone: check; we kunnen vertrekken. Enige bezorgdheid: is er niet te veel te beleven om “traag” te kunnen reizen?
19 juni 2026, 8.50 uur, vlucht Brussel – Londen, twee incidentjes. Bij de veiligheidscontrole op de luchthaven valt mijn emotioneel waardevolle Kodachrome Basin State Park pet tussen de transportband en de rand. Het systeem trekt de pet los, duwt ze weer terug, trekt de pet los, duwt ze weer terug, nog een keer … Het hele systeem wordt stilgelegd, een collega erbij gehaald, en nog een collega, en nog één. Die laatste kruipt de band op en maakt mijn pet handmatig los. Probleem opgelost.
Incident twee: eens we in het vliegtuig zitten, blijken een paar passagiers te ontbreken. Maar hun bagage zit al in het ruim. Die moet er eerst uit. Resultaat: een uur vertraging voor een vlucht van 40 minuten. Reken nog een uur om met bagage uit Heathrow te raken en een half uur voor we onze huurauto – Citroën Aircross – in ontvangst nemen en ’t is 12.30 uur, lokale tijd. Met de auto via de Kanaaltunnel waren we ook al ter hoogte van Londen. The joys of travel!
De test van Stockbridge.
Halfweg tussen Heathrow, Londen en Bramble in Ansty ligt Stockbridge, een pittoresk Engels stadje. We verlaten de M3 autosnelweg en voelen onmiddellijk Engelse ”platteland-vibes”: smalle wegen op en neer; groene muren van hagen en bomen langs de weg; eindeloos rijden zonder bewoning te zien; hier en daar een oude pub met een paar huizen.
Stockbridge stelt niet teleur: een lange “high street” met restaurants, winkeltjes, kleine kleurrijke huizen, een kerk; dat alles onder een stralende zon. We belanden in “The Test of Stockbridge ”, een klein restaurant met een groot, schaduwrijk terras langs een helder klaterend beekje. Dat blijkt een zijriviertje van “The Test” te zijn, de rivier die door Stockbridge stroomt.


We lunchen onder een grote treurwilg met “House Toastie”. Voor mij een “Tuna Melt” met selder, kappertjes, dille, olijven en rode ajuin. Maar Betty scoort de culinaire hoofdvogel: geroosterd zuurdesembrood met Wiltshire ham, Cheddar kaas en tomaten van het eiland Wight. “Overheerlijk”, zegt ze zelf! De omgeving en sfeer zullen er ook wel toe doen. Water is gratis in Engelse restaurants: een rek met grote waterfles en glazen voor zelfbediening tart alle wetten van de zwaartekracht en hangt scheef tegen een muur.




Nog even flaneren door de hoofdstraat en het heldere water van de Test bewonderen. Met grote forellen! Aan een brugje hangt een bord: voor 1£ kun je de vissen voeren. Alle opbrengst gaat naar liefdadigheid.
Bramble, Antsy.
We rijden verder along England’s greenest hills, knipoog naar Elton John. De zon versluiert, de weg versmalt naarmate we Antsy naderen. We passeren The Fox Inn, lokale pub met een groot terras-grasveld. Nog een lange, geleidelijke klim een heuvel op en we zijn er. Een patrijs en een kanjer van een haas verwelkomen ons. Bramble ligt op de top van een heuvel met weids uitzicht over het platteland van Dorset. Langs de ene kant van het terrein zorgt een aarden wal, overwoekerd door margrieten, voor privacy. Langs de andere kant een wilde haag met – inderdaad – hier en daar bramen.


In het vakantiehuis ligt een zuurdesembrood en zandkoekjes. Daarop overleven we vandaag niet. Maar er is een “Brewery Farm Shop” in de buurt. We verwachten iets sjieks of minstens pittoresk met lokale producten, maar ’t is een kruidenierswinkeltje in een golfplaten “shed”. Alle ingrediënten voor spaghetti kopen, dat moet lukken. De winkelbediende ziet er Indisch uit en spreekt ook met een Indisch accent. Aan zijn kassa hangt een kalender met foto’s van India … Delhi, Jaipur … die hij ons allemaal toont.
’t Wordt vanavond omelet met tomaat op zuurdesembrood, want … we vergaten spaghetti te kopen!🤣
Nog even luisteren naar het zachtjes ritselen van bladeren, hier en daar een vogelgeluid en verder … niets! Onze haas speelt onder bomen. Dorset ademt een fijne, doorzichtige nevel uit; het is 9 uur ‘s avonds, 18° C …
Ontdek meer van Blue Crane blog.
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.