Mazara del Vallo.

Vandaag onze bezoeker voor een week – David – gaan afhalen aan de luchthaven van Palermo. Ritje van een uur en een kwart enkel, grotendeels doorheen een zonnig en bergachtig landschap. Een caleidoscoop van velden: bruine gran duro tarwe, groene wijnstruiken, olijfbomen, percelen met gele bloemen (lijnzaad?). En een snelweg die op deze luie zondag … Lees verder

Segesta.

Reizen met een zestien maanden oude peuter heeft het nadeel – of voordeel – dat je vroeg opstaat. Bij het krieken van de dag kraait hier niet de haan maar wordt je wakker gekraaid door Lou! Om zeven uur ten laatste is iedereen uit bed. Voordeel is dan weer dat we reeds bij openingsuur (9 … Lees verder

Mozia.

De Feniciërs stonden hier bijna drie millenia voor ons. Daarna kwam Carthago, dan de Grieken, dan de Romeinen … Maar vandaag, 15 juni 2018, zetten we zelf voet aan wal op het eiland Mozia. Of Mothia, of Motya of San Pantaleo zoals het eilandje nog genoemd wordt… kies maar. Mozia is 1.600 meter lang en … Lees verder

Marsala.

Even ongerustheid gisteren. Bij aankomst op de luchthaven van Palermo schuift een tiental mensen aan bij de “bagagli smarriti” (verloren bagage). Dat belooft! Maar geen probleem: valies van Betty, Evelien en mezelf plus buggy van kleine Lou (14 maanden) rollen netjes van de band. Wat eerst opvalt wanneer we met onze Fiat Tipo naar het … Lees verder

Sicilië – het westen.

“Sigh no more, ladies, sigh no more, Men were deceivers ever, One foot in sea and one on shore, To one thing constant never.” William Shakespeare, Much Ado About Nothing Sicilië … land van Shakespeare. Shakespeare??? Is die niet geboren in Stratford-on-Avon in Engeland? Nee, toch niet volgens ene professor Martino Iuvara en vele anderen. … Lees verder

Toendra-drama.

Betty heeft een zesde zintuig voor noorderlicht. Op hetzelfde uur als gisteren – twee uur, vannacht – wordt ze wakker en Aurora Borealis begint. Twintig minuten duurt de show deze keer. In onze aquarium zitten we op de loge-plaatsen. Meer dan we ooit hadden durven hopen! Arctic Tundra tour. Een zes uur durende “Arctic Tundra … Lees verder

Husky.

Iedereen kent de Siberische husky: die zie je ook bij ons in het straatbeeld. Mooie dik grijze vacht met witte streep tussen de spookachtig lichtblauwe ogen. Gekweekt voor en geselecteerd op schoonheid, dikwijls met een koppig rot-karakter als bijproduct. Niet zo voor de Alaska husky: het zijn meestal erg lieve honden met extreem uithoudingsvermogen. De … Lees verder

Zeven (sneeuw)scooters, zeven …

Het heeft de hele nacht door gesneeuwd. Geluid van de sneeuwruimer maakt ons wakker. Iemand schraapt het pad naar onze glazen toendra-suite vrij. In de verte sjokt een rendier door de sneeuw. Tobacco-trail. Na het ontbijt verkennen we de omgeving van de lodge. Door de sneeuwval blijkt dat moeilijker dan gedacht. Eerst gaan we in … Lees verder

Vijftig tinten wit.

Vandaag woensdag valt er sneeuw, voor het eerst sinds we in Auroa Mountain Lodge zijn. En de temperatuur is gestegen tot -21° C, wat bijna “warm” aanvoelt! Overigens behoorde de lodge tot twee jaar geleden tot een Zweedse universiteit: geologie-studenten verbleven hier vooral ‘s zomers om stenen en mineralen te bestuderen. Lutheraans. In principe wordt … Lees verder

Van rendieren en sneeuwscooters.

Dinsdag 23 januari. Deze nacht een paar keer wakker geworden onder een heldere sterrenhemel (glazen dak!) en flarden noorderlicht gezien. Maar niet zo mooi en spectaculair als twee dagen geleden. Reindeer & Sami culture tour. Misschien eentonig om opnieuw over de temperatuur te beginnen, maar deze ochtend is het nog kouder geworden: -31° C. Vandaag … Lees verder