Cyprus

Pomos ’s ochtends. 7 uur: brood nodig. Ik profiteer er van om naar het “krochtje”, het supermarktje van Pomos te joggen. Zo’n twee kilometer ver. Maar hoewel Chrysta’s coffee shop reeds druk bezet is – er wordt naar mij gewuifd – is alles nog donker en stil aan ’t krochtje. Anoíxto, open, om 7u30. Dan … Lees verder

Een vijftiental grote trekvogels vliegt langs de kustlijn. Snel verrekijker nemen maar ze zijn al ver. Ik kan lange gestrekte poten onderscheiden. Ooievaars? Maar ze zijn niet zwart-wit. Dus toch, kraanvogels?! Bagage. Wachten. Op onze sinds 12 dagen ontbrekende koffer. Gisteravond, acht uur, Pafos luchthaven. De valies is aangekomen. MAAR: er zijn geen taxi’s meer … Lees verder

In het uiterste noordwesten van Cyprus ligt Akamas, een woest natuurgebied wat je eigenlijk alleen maar met 4 x 4 kan doorkruisen. En dan nog … We rijden Akamas binnen langs de Baden van Aphrodite. Vandaar wordt de weg onmiddellijk grint, zand, rotsen met diepe voren en grote bulten. En bovendien stijgend! In ski-termen zou … Lees verder

Psoriasis. Stavros = kruis; tis = van; Psokas = verbastering, waarschijnlijk doelbewust van Psoríasi wat psoriasis, huidziekte betekent. Eigenlijk heet of heette die plek dus “psoriasis-kruis” of naargelang de vertaling, “schurftig kruis”. Maar geef toe: dat is geen titel voor een blogpost. De weinig gekende legende: een meisje met psoriasis waste zich in de bron die … Lees verder

Aan ’t haventje van Pomos tuurt een eenzame lijnvisser naar … zijn dobber? de zee? de oneindigheid? In het dorpje zelf sjokt een oud besje met wandelstok en helemaal in ’t zwart gekleed, de straat over. ’t Is 7 uur ’s ochtends … Toscane in Cyprus. Perfecte inleiding voor onze dag van vandaag: we zoeken … Lees verder

Gisterennacht met de verrekijker naar de zuidelijke sterrenhemel getuurd. Nog iets wat je in Pomos – met minimale lichtvervuiling – kan doen. Boven het Troödos-gebergte is het steeds pikkedonker. Crossing the Green Line. Even voorbij Kato Pyrgos bots je al op de eerste grenspost, Grieks-Cypriotisch, een grenspost zoals we die binnen de E.U. niet meer kennen. Slagboom … Lees verder

Zaterdag 26 augustus 2017. Rustig, extreem rustig is deze streek. Weinig of geen toeristen (maar wel voorzien op veel), heel kalme wegen, geen lawaai behalve van krekels en vogels! Zelfs het zee-oppervlak is leeg: geen vissers, geen scheepvaart, geen bootjes. Behalve op een zaterdag zoals vandaag (26/08): vijf of zes plezierbootjes dobberen reeds om 7 … Lees verder

Vroeg op (6u30) om vijgen te gaan plukken. Een vijgenboom op het perceel grond naast ons – met grote nieuwbouw maar leegstaand – draagt rijpe vruchten. Maar een buurvrouw is reeds pompoenen en vijgen aan ’t verzamelen op datzelfde perceel. Hmm, even wachten. Dan stapt de buurvrouw door een smalle doorgang in de scheidingshaag! “Hello” … Lees verder

Donderdag, 24 augustus. Genoeg Méditerranée-blauw gezien, we trekken voor een wandeling even het binnenland in. Dat is onmiddellijk bos (Pafos-woud) en bergen (Troödos). De Mouflon-Valley ligt zo’n 15 km, 25 minuutjes rijden van Pomos. Opgelet, de weg verandert op het eind in een steeds moeilijker berijdbaar grintpad. De naam zegt het: een smalle vallei, dennenbos (meestal … Lees verder

Hoe zwaarder de dag, hoe korter het verslag. Woensdag 23 augustus. De weg Pomos-Polis hebben we nu al verschillende keren gedaan, maar toch blijft hij pittoresk, vooral met een felle zon die de zee in vijftig tinten blauw kleurt. We passeren, op weg naar de “Baden van Aphrodite”, de verschillende stranden en strandjes waarvan sprake in … Lees verder